«Көзге укулар: битләр һәм яфраклар кыштырдатабыз» кычкырып укулар (0+)

Сентябрьнең беренче көннәрендә китапханәдә нәниләр һәм аларның әти-әниләре өчен «Кыштырдаучы тарихлар» дигән чара узды: китапханәчеләр балаларга китапның хәрефләр генә түгел, ә тавышлар, тойгылар икәнлеген күрсәтергә һәм укуны күңелле һәм аңлаешлы итәргә теләде.  

Балаларга тыңлап утырып кына ямансу булмасын өчен, кечкенә генә эшләр уйлап табып тордылар. Башта бергәләп кәгазь кыштырдаттылар һәм шуңа охшаш авазларны урманда каян килеп чыгарга мөмкин булуы турында уйладылар. Аннан соң уку вакытында, «ш‑ш‑ш» яки «шытырдау» кебек тавышларга тукталып, барысы бергә шуны кабатлауларын сорадылар – шау-шулы һәм күңелле килеп чыкты. Өзекләр арасында «Бу тавышны таны» уены уйнадылар: кемдер кыштырдау яки тамчы тавышын сурәтләде, ә балалар тиешле карточканы күрсәтте — яфрак, ботак яки тамчы. Шулай ук өстәлләрдә коры яфраклар, тукыма кисәкләре, кәгазь битләре ятты — аларны тотарга, кыштырдатырга, карарга мөмкин булды. Ахырда һәр бала үзенә кәгазь яфраклардан кечкенә генә «кыштырдаучы букет» җыйды һәм «Минем көзге авазларым» дигән язу белән конвертка салды. Ата-аналар булышты, фотога төшерде – һәм үзләре дә уенга керешеп китте.
Зал көздәгечә бизәлгән иде: пейзажлар эленгән, өстәлләрдә яфраклар һәм ботаклар белән кәрҗиннәр куелган. Әти-әниләр үзләренә бик ошавы турында әйтте: бала тик кенә утырмады, ә һәрвакыт нидер эшләде, һәм шул ук вакытта тыңлады һәм исендә калдырды. 
Нәтиҗәдә барысы да канәгать калды. Китапханәдә хәтта кечкенә күргәзмә дә әзерләнде: укыган китапларны һәм янәшә «тавышлар белән» балалар конвертларын куйдылар. Хәзер киләсе очрашуда бер-ике минут тынлык та өстәргә дип уйлыйбыз — йомылган күзләр белән утырып, урманда ничек тыныч булуын тыңлап карасыннар. Әле тагын, әти-әниләр өйдә дә шундый уен уйный алсын өчен, төрле авазлар белән карточкалар тупланмасы ясыйсы килә.