Вәлиев Равил Вәли улы

Шагыйрь, прозаик, публицист

Валиев1942 елның 20 августында ТАССРның Арча районы Яңа Кинер авылында туа.

Татарстан язучылар берлеге әгъзасы.

В мае 1970 елның маенда Яр Чаллы шәһәренә килә һәм КамАЗ төзелешендә төрле өлкәләрдә хезмәт куя.  редактором газеты «Кама таңнары» газетасы редакторы, аннары  «Аргамак» журналы баш мөхәррире,  «Шәһри Казан» республика газетасында мөхәррир урынбасары булып эшли. 2004 елдан алып – профессиональ язучы.

«Шәһәр булсын бүләгем» («Подарю город», 1973), «Көчле агым» («Могучее течение», 1984), «Мәңгелек ут җылысы» («Тепло вечного огня», 1986), «Җөй» («Рубец», 2002)  һәм башка китаплар авторы.

«В память 100-летия Мусы Джалиля» юбилей медале, «Ударник строительства КамАЗа» почет билгесе белән бүләкләнгән. Шулай ук Эдуард Касимов исемендәге премия лауреаты.